Expendable

<!– @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

I have been sitting behind this very same desk for hours on end,blankly staring at my computer screen, refreshing the news website,waiting for something to happen. I havenx92t yet gotten up to getsome coffee, though I normally do so multiple times a day, because itmakes my co-workers happy and it keeps me awake. I prefer Kenyancoffee for its deliciously balanced aftertaste, but even though Iwrote many letters to management, they still serve us Wal-Martx92scheapest. One day, a few years back, I bought a couple of coffees atthe African coffee store on the corner of 40th and 9th, which Ipoured into the regular coffee cups we have at work, but no-oneexcept me noticed the difference.

Myjob really consists of not much more than being in this office forforty hours a week. Nobody tells me what to do and nobody really saysanything about the fact that I just blankly stare at the computerscreen for hours on a stretch, because most of them do the very sameand everybody fears someone else noticing their lack of activity. Thework I do in a week could be done by anyone on a Monday morning, andthere would still be time for a coffee break. Any real jobs have beenoutsourced to the slums of Beijing or Delhi decades ago. We all fearbudget cuts constantly because every single one of us is asexpendable as the other. I think about that a lot. Growing up, goingto school every day for twenty years, learning a craft, and how to bea responsible adult x96 but what for? I found out money can’t buy melove, and here I am, 142 pounds of meat in some state of the artskyscraper in Seattle, walking and talking and giving colleaguescoffees, butfrom the start and in the end totallysuperfluous. It doesn’t make sense to me. How did I even get here?

Outside, I notice a bird searing through the air toward thebuilding, but because the outsidex92s all made of darkened glasswhich reflects the blue sky, the bird fails to notice the building atall and crashes against my particular window hard. This happens alot. Sometimes, multiple birds a day get drawn into this involuntaryact of kamikaze. One day I felt like doing something and compiled aneat list in the only Microsoft software in which I Excel, with whichmy co-workers and me could bet on which window would get struck bywhat kind of bird on which day of the week.

Day| Bird_ Pigeon Flycatcher Hummingbird Jay Other(fill in)

Monday x, window 3

Tuesday xx, w. 2, 5 x, w. 3

Wednesday x, w. 2 x, w. 9

Thursday

Friday x,w. 6, American Eagle

I posted it on the message board but I didnx92t tell anyone about it,because I feared a reprimand of some kind. Of course, no-one looks atthe message board. It hung there for five months. Sometimes I turnfrom the window to my computer, refresh the CNN or ABC or MSNBCwebsite and hope for something terrible to pop up on the screen, likea plane crash killing two hundred people or bombs in the subway or asudden outbreak of an unstoppable, malicious disease of some kind. Itdoesnx92t necessarily have to be bad news by the way, just anythingto get me out of my rut. World peace would be nice either, but mostof the time nothing happens, which is fine too because it alwaysperfectly blends in with the rest of the day.

My manager, Frank, 48, a heavyset man who likes to wear corduroyjackets, comes walking toward me. I quickly Alt-Tab Youtube away andact like I’m heavily interested in some corp chart someone mailed meweeks ago. I realize the date gives it away, and choose not tobother. That’s what I do best x96 avoiding people, responsibilities,and work x96 and when something pops up, I ignore it. You could saythey pay me for just that. Frank stops at my desk. I wonder what hewants. x93What’s up, boss?x94 He looks me in the eyes gravely. x93Idon’t know how to begin.x94 He looks at the clip board he’s holding,clears his throat, probably thinking of how to begin, and begins.x93Since the beginning of the credit crunch, our company has beenstruggling to make ends meet. And with the economic downturnspiraling out of control, we’re forced to make some unpleasant budgetcuts. Some are able to stay, others are…x94

I knew all along what he was gonna say. I’ve thought aboutnothing else for five long, utterly boring years. And finally he saysit. x93Others are expendable.x94 Get out by five.

29 June 2009
By on 08:35
Moleskine-avonturen (5)

Donderdag 12-6-09

Donderdag, klokslag twaalf uur, bushalte De Poort. Bus 83 richting Zeist arriveert. Eruit stapt het mooiste blondje van de dag – strakke grijze spijkerbroek, appeltietjes onder een zwart bomberjackje voor vrouwvolk, grote zaadvragende Bambi-ogen en Zwarte Pieten-oorbellen. Haar ruitjesblouse in pasteltinten komt onder haar jas vandaan en belemmert me het zicht op haar ongetwijfeld goddelijke achterwerk.

De vraag is natuurlijk: hoe vertel je iemand dat de aarde niet meer rond is, en de vogels niet langer vliegen, zodra ze voor mijn oog verschijnt –

Hoe vertel ik jou
Dat het leven dat je leefde
En de liefde die je voelde
Mijn halfzeven kwijnt

"Hey, did you happen to see the most beautiful girl of the day?" Al vaak heb ik heimelijk gespeeld met het idee, een voorgedrukt stuk papier bij me te dragen, om die elke dag aan de meest oogverblindende verschijning van die dag te geven. U ziet, ik ben zeer slecht met woorden. Niet op papier, nee, maar in het echt zijn de voorvallen waarbij ik zo’n droomwijf aanspreek op xe9xe9n hand te tellen.

Vaak zou ik naar ze toe willen lopen, zeggen, "meisje, ik weet dat je dit ongetwijfeld vaker hoort en vaker van veel knappere en vlottere types als ik, maar je bent de oogverblindendste dame die ik vandaag ben tegengekomen. Je haren golven als de melk in de Milka-reclame. Je Bambi-ogen zouden mij een bosbrand doen blussen. Je hemelse onderstel doet Yolanthe huilend naar Wesley hollen. Oprecht bedankt dat je je goddelijke lichaam doro de grote boze buitenwereld loodst, waardoro vele niemanden als ikzelf het hoogtepuntje van hun dag beleven. Dank je wel. Het was een genoegen je verschijning tegen te komen. Merci, dat jij er bent."

But then I fall off my cloud again
Brings me back to who I really am…

Maar ik zeg niets, ik maak geen briefjes, ik complimenteer niet. Ik geniet in stilte. Jongens op mijn werk vragen te pas en te onpas aan willekeurige mooie dames of ze tieten en/of kont mogen voelen, waarop niet eens boos, maar eerder lacherig en soms begripvol of zelfs toestemmend wordt geantwoord. Ik kan dat soort vuige taal niet uit mijn mond krijgen. Dat soort opmerkingen zijn ver, heel ver verwijderd van me ever saying them while sober.

Mijn opvoeding, of moraal, whatever, zorgt zonder uitzonderingen voor een soort "tot hier en niet verder"-barrixe8re, waardoor ik vooral het mooie vrouwvolk altijd op een voetstuk zet. Ik kies, of ben door het lot gedwongen tot, de onderdanige positie van een nineties-metroseksueel. Whether I like it or not. I’m doomed.

11 June 2009
By on 13:12
Moleskine-avonturen (4)

Zaterdag 6-6-09

Meine Zweifel waren Ihr Geld nicht wert
Sie ergaben sich stumm
Du bist alles was mein Herz begehrt
Es schlxe4gt pausenlos um sich herum

Alles an mir will zu dir
Mein kxfchler Kopf xf6ffnet Txfcr und Tor
Weit xfcber beide Ohren
Lxe4sst Blut in meinen Adern gefrier’n


Alsob mein Bauch sich im Rodeln xfcbt

Scheixdfe, bin ich verliebt
Hab jetzt schon viel zo viel zo verlieren

Elke zaterdagochtend beweeg ik me zo goed en kwaad als mijn onuitgeslapen onderstel me toestaat richting de bushalte. Elke week dezelfde bus om dezelfde tijd. Behalve ikzelf is er in mijn sorry excuse for a dorpje nog xe9xe9n persoon die er ook altijd op de bus staat te wachten. Ik steek een sigaretje op en zijg verwachtingsvol neer in het hokje.

Een zwarte Saab rijdt voor. Eruit stapt ze. Altijd ziet ze er hetzelfde uit. Mijn hart slaat pausenlos um sich herum. Haar witblonde haar in een staartje (zwart elastiekding met stof eromheen), twee grote zwartepieten-oorbellen in haar oren, goed geaccentueerde ogen (enorm, blauw, wimpers tot in de hemel), twintig jaar ofzo, strakke zwarte broek met Britney Spears-kontje en een zwarte leren jas.

Elke week weer verwonder ik me tussen tien over negen en tien voor half tien om zulke esthetische schoonheid in een anders zo saai en CU-achtig dorpje. Ze steekt een sigaretje op, en gaat op een voortuinmuurtje zitten. Sluiks kijk ik telkens naar haar gestalte, verwonder ik me over haar nagenoeg perfecte vormen, wil ik haar om haar naam vragen, haar nummer, een nummertje.

Ze loopt de bus in – die kont… Het doet mijn ballen kriebelen. In de bus staar ik naar haar achterhoofd, en bedenk ik onzedelijke dingen. Maar ook zie ik mezelf op vakantie, Ristorante etend op een brug, starend in die goddelijke kijkers van d’r, gemoedelijk voetjevrijend…

Ze moet er altijd uit op de stadsring. Zo ook dit keer. Ik neem aan dat ze hier ergens werkt, een kledingwinkel ofzo. Ik zal het wel nooit weten.

De bus rijdt door.


By on 12:53
Mooi liedje

Mooie tekst.

Annett Louisan – Das Liebeslied

Meine Zweifel war’n ihr Geld nicht wert
Sie ergaben sich stumm
Du bist alles, was mein Herz begehrt
Es schlxe4gt pausenlos um sich herum

Hxf6r fxfcr immer auf, in mir zu ruh’n
Und fall’ jeden Schritt
Wie ein Clown in viel zu groxdfen Schuh’n
Ich weixdf nicht mehr wie mir geschieht

Alles an mir will zu dir

Mein kxfchler Kopf
xd6ffnet Txfcr und Tor
Weit xfcber beide Ohren
Lxe4sst Blut in meinen Adern gefrier’n
Als ob mein Bauch
Sich im Rodeln xfcbt
Scheixdfe, bin ich verliebt
Hab jetzt schon viel zu viel zu verlier’n

Bin erblindet auf den ersten Blick
Bin sprachlos und taub
Meine Logik bricht sich das Genick
Ist all ihrer Klarheit beraubt

Hab zum Boden keinerlei Kontakt
Mein Tag lxe4sst mich kalt
Meine Zxfcge entgleisen im Takt
Und machen vor keinem mehr halt

Alles an mir will zu dir

Mein kxfchler Kopf
xd6ffnet Txfcr und Tor
Weit xfcber beide Ohren
Lxe4sst Blut in meinen Adern gefrier’n
Als ob mein Bauch
Sich im Rodeln xfcbt
Scheixdfe, bin ich verliebt
Hab jetzt schon viel zu viel zu verlier’n

Meine Zweifel war’n ihr Geld nicht wert
Sie ergaben sich stumm
Du bist alles, was mein Herz begehrt
Es schlxe4gt pausenlos um sich herum

Alles an mir will zu dir

Mein kxfchler Kopf
xd6ffnet Txfcr und Tor
Weit xfcber beide Ohren
Lxe4sst Blut in meinen Adern gefrier’n
Als ob mein Bauch
Sich im Rodeln xfcbt
Scheixdfe, bin ich verliebt
Hab jetzt schon viel zu viel zu verlier’n

6 June 2009
By on 10:24
Het meisje en Frank de boer (2)

<!– @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Then I saw the morning sky:
Heigho, the tale was all a lie;
The world, it was the old world yet,
I was I, my things were wet,
And nothing now remained to do
But begin the game anew.

Zerukte zich omhoog, spoot water uit en gulpte een diepe ademteug. Ze hadhet gevoel gehad bijna te verdrinken, maar dit was de enige manier. Zehad geen idee meer hoe lang ze al in de situatie zat, maar ze durfde ergeen verandering in te brengen. Ze moest zo laag mogelijk blijven. Zerilde, haar handen hielden verkleumd vast. x93Waaromx94,  had ze almeermalen gedacht, x93waarom publiceerde ik mijn stuk niet in de zomer?x94Ze piekerde over hoe zwaarbewapende ME-teams alle plekken zoudenaandoen, waar zij ooit waarde aan had gehecht. Haar werkplek, haarhuis, vrienden, kennissen, exen, familie. De kroegen die ze aandeed. Debieb. Het duizelde haar. Ze zag de zwartgeklede mannen betaserd delocaties binnenstormen, op zoek naar hun doelwit, de nieuwe landelijkedreiging, de verraadpleegster, de terroriste.

Boven haar uit stevende de achtersteven van vrachtschip WILLEM IVdat haar vanaf de Mauritskade-brug had getransporteerd. De Amstel wasin het voorjaar koud en nat. Ze had vier bruggen geteld sinds ze haarlaatste hoop had aangeklampt x96 A2, A10 en A9 wist ze. Rechts van haar,in het westen, vervuilde de foeilelijke nieuwbouw van Aalsmeer hetzicht boven de dijk. Links zag ze niets, omdat daar niets gebouwd was.Toen de flats van Aalsmeer verdwenen en ze wist dat er aan beide kantenidyllisch boerenland lag, liet ze los, omdat ze het risico niet wildelopen, door Uithoorn heen te moeten. Ze zwom naar de kant. Ze durfdeniet te rusten, klom de dijk op, rende over het asfalt naar de anderekant, en zeeg in de berm neer. In de verte kwam over de dijk eenpolitieauto aanrijden. Voor haar? Ze wist het niet, en maakte zichklein achter een struik. Het voertuig naderde. Plots gingen de sireneen zwaailichten aan. Ze zag het niet, maar tegelijkertijd klapten tweewieken uit het dak. Toen de auto bijna bij het bosje was, steeg-ie op,rechtsomkeert richting Amsterdam vliegend.

Hoewel ze net uithet water kwam, voelde ze het kille angstzweet in haar nek staan. Zenam met een aanloopje een sprong over een sloot en holde zo goed enkwaad als haar zeiknatte All Stars haar konden dragen door deveenakkers heen. Ze had het koud en was doodsbang, maar durfde niet testoppen. Elke keer als ze achter zich keek, vreesde ze een naderendepolitiemacht te zien, in elke boom een camera, in elke struik eenmicrofoon. In de verte zag ze de Vinkeveense plassen. Ze wist niet waarze heen moest, ze kende hier niemand, ze had honger, ze had spijt. Nietvan het stuk, dat niet, nee, van haar onbedachtzaamheid. Van het nietveilig bewaren van een kopie. Van het in gevaar brengen van iedereenwaar ze ooit om gaf, het in xe9xe9n klap vernietigen van haar officixeblebestaan. Door het mijmeren had ze de tractor die achter haar naderdeniet opgemerkt. Toen ze dat wel deed en de boer recht in zijn felblauweogen keek, rende ze harder dan ze ooit gedacht had te kunnen rennenweg.
x93Hee! Hee! Kom eens snel terug! Meisje!x94 De boerenknul,ongeveer even oud als zij, stapte uit het voertuig en rende achter haaraan. Ze struikelde, zoals dat gebeurt in verhalen, waarna hij haarinhaalde. Ze keek hem panisch aan en krabbelde achteruit in de blubber.
x93Heb je je pocket-pc bij je?x94, fluisterde ze.
x93Nee? Het zalmijn tijd wel duren voor ik die op de trekker meeneem. Er zijn hiertoch geen scanners om me te controleren.x94 Een pak viel van haar hart.

x93Hoe heet je?x94
x93Kan ik niet zeggen.x94
x93Frank.x94 Hij stak zijn hand uit. Geen reactie.
x93Kom je vandaan?x94
x93Kan ik niet zeggen.x94
x93Wat kun je wel zeggen?x94
x93Luister…het lijkt me beter als je me alleen laat. Ik denk dat het verstandigis, zo min mogelijk over mij te weten. Dat is voor ons beiden beter. Zezitten achter me aan. Ik moet snel verder…x94 Ze stond op, keek wild omzich heen, wankelde. De honger, de stress, het rennen x96 het duizeldehaar.
x93Nee, zo werkt dat niet dametje. Jxedj loopt over mxedjn akkerheen, zonder ID, zeiknat, smerig x96 hxf3!x94 Hij pakte haar halverwege haarval uit de lucht en trok haar weer overeind, x93alsof je zo uit deMiddeleeuwen bent komen lopen, rent weg en wil dan met rust gelatenworden. Ik weet niet wat je verhaal is, of waarom je besloten hebt tevluchten, maar je bent niet de eerste die ik door deze velden ziehollen, en vast ook niet de laatste. Of je je verhaal wil vertellen,botert me niet. Dat mag je zelf beslissen.x94 Hij gooide haar over zijnschouder. Ze was te verdwaasd om een woord uit te brengen. x93Ik neem jemee naar huis en smeer eerst eens een paar goeie bruine kaasboterhammenvoor je.x94 Hij sjokte gemoedelijk naar de tractor, zette haar voorop demotorkap en klom achter het stuur. x93Goed vasthouden, meisje!x94

Navijf boterhammen, vier glazen melk, een lange douche en schone, dochveel te grote kleren, kwam ze met een handdoek om haar haar zijnwoonkamer binnenlopen. De koekoeksklok aan de muur koekoekte twaalfkeer.
x93Bedankt voor de gastvrijheid. Ik weet niet hoelang ik nog door had kunnen gaan.x94
x93Het is niets. Wil je nog meer melk?x94 Ze glimlachte voor het eerst die dag.
x93Nee, dank je. Ik denk dat ik je na al deze goedheid een verhaal verschuldigd ben.x94 De boer schudde van nee.
x93Inhet geheel niet, maar als je je ei kwijt wil mag dat. Als ik het goedheb, ben je gezocht. Mag ik vragen waarvoor?x94 Ze dacht even na.
x93Hetaan de kaak proberen te stellen van corruptie in de hoogste regionen,een eeuwenoud netwerk van belangenverstrengeling, totale blokkering vanrechtsgang, controle van ooit vrije individuen, angstpropaganda, en zonog wel honderd dingen. Ik had bewijzen. Ik had het allemaaluitgeschreven. Ze… vijf minuten nadat ik het op de post had gedaan,kreeg ik een arrestatiemailtje.x94
x93Dan is je leven niet veilig.x94
x93Dat weet ik.x94
x93Waar wilde je heengaan? Heb je een backup-plan?x94
x93Het stomme is, je ziet het altijd in Hollywoodfilms. We’re gonna go with plan B. Maar in het echt lopen dingen grandioos mis. Wist ik veel dat ze gesealde enveloppen…x94
x93Hetis al goed. Ik als boer bekijk dingen het liefst pragmatisch. Situatieis dat je nergens gescand of herkend kan worden. Als dat gebeurt, hebje een paar minuten om zo ver mogelijk te vluchten als je kan. Zezullen je niet twee keer door hun vingers laten glippen. Voorzover hetde staat betreft, ben je
ongetwijfeld een misdadigster, en ben ikdaarmee medeplichtig. Ik zei al eerder: je bent niet de eerste die ikdoor deze velden zie rennen.x94

Therefore, since the world has still
Much good, but much less good than ill,
And while the sun and moon endure
Luckx92s a chance, but troublex92s sure,
Ix92d face it as a wise man would,
And train for ill and not for good.

x93Wat kan ik doen?x94
x93Jij?Heel weinig. Behalve je in wanhopige angst een weg proberen te banendoor landbouwgrond en natuur, heb je eigenlijk geen opties. Ik hebeerder een soortgelijk contact gehad, die ik uiteindelijk via een oudebasisschoolvriend wist te herplaatsen.x94
x93Herplaatsen? Hoe bedoel je?x94
x93Erzijn er ongetwijfeld duizenden, die een scanner-ontwijkend levenleiden. Precieze details weet ik niet, maar sinds de invoering van demaatregelen is er verzet tegen geweest.x94
x93Dat is toch de kop in gedrukt? Jaren geleden alx94, reageerde ze.
x93Datwillen ze je laten geloven. De schoolvriend is fietsenmaker, hier nietver vandaan. Misschien kan ik iets regelen. Dat betekent wel dat ik eenreden moet hebben om hem te zien. Moment.x94
De boer stond op, liepnaar de keuken, trok een mes uit het messenblok en wandelde door debijkeuken naar de achtertuin, waar zijn fiets stond geparkeerd.
x93Ikben over een uurtje terug.x94 Hij smeet het mes op het aanrecht, trok dedeur achter zich dicht, smeet zijn fiets in de auto en reed weg.

Navijftig minuten kwam hij met een geplakte band terug. x93Goed nieuws enslecht nieuwsx94, zei hij druk in laatjes rommelend. Hij toverde eenEastpak tevoorschijn en stopte er wat flesjes drinken, een broodtrommelvol bruine kaasboterhammen, een kladblok met pen, en nog zo wat dingenin, en bepraatte haar ondertussen over de situatie. x93Goede nieuws isdat er iemand langskomt. Ze nemen je mee, ik weet niet waarheen, maarje zult er veiliger zijn dan hier. De hittecensus is deze week nog nietlangsgeweest, en het is al vrijdag. We moeten opschieten. Het slechtenieuws is dat je in een kofferbak zult moeten.x94 Ze keek verontwaardigd.
x93Een kxf3fferbak?x94
x93Denkje dat ze je gewoon in de bijrijdersstoel kunnen parkeren? Ik denk datje binnen tien seconden gedetecteerd zou zijn. De kofferbak ishittedetectie-bestendig gemaakt. Het is de enige plausibele manier omje snel ver weg van hier te krijgen.x94
x93Hoe ver?x94
x93Weet ik niet. Ze komen als het goed is over een paar minuten al.x94

Datklopte. Een auto reed voor. Eruit stapte een opgeschoten twintiger metpuntbaardje en Franse baret. Hij liep ongevraagd de woonkamer in enstak zijn hand uit.
x93Hoi. Max. Hoi.x94
x93Hoi Max.x94
x93Dus jij schreef een vuig anti-regeringsepistel en had gehoopt dat in de krant te krijgen?x94
x93Eerlijk gezegd: ja.x94 Frank bulderde van het lachen. x93Wat is daar zo grappig aan?x94
x93Dat vertel ik je nog wel. Ik ben Max van Lijst Blanco. Zo noemen we onszelf. En mij noemen ze meestal de Baret.x94
x93Lijst Blanco?x94
x93Jajuffie, de naam van je enige hoop in bange dagen. Waar de overheidcontroleert, laten wij los. Waar zij iets weten, zeggen wij nescio.x94 Ze staarde hem niet-begrijpend aan.
x93Juist…x94
Gaje die hand schudden of niet?x94 Ze schudde zijn hand. x93Okee, daarmeekunnen we gaan. Je mag overigens onze lieve Heer op je blote knietjesdanken voor elke seconde dat je nog vrij rondloopt. En daarmee: moi!x94 Hij stak zijn duimen onder zijn bretels en wees naar zichzelf. x93Fxfchrer, befehl?x94

Zevolgde hem naar de auto. x93Heb je alles? Dan kun je een comfortabelplekje uitzoeken.x94 Hij opende de klep, ze kroop erin. x93Bedankt, boerJan, voor alles!x94, zei ze. Hij stond met zijn armen over elkaar hettafereel te bekijken en glimlachte sluiks.
x93Is wel goed. Misschien tot ooit.x94
x93Okee.x94Ze wist niet waar ze in godsnaam heen zou gaan, wie Frank was, of LijstBlanco, wat ze in petto hadden voor haar, of waarom ze haar in allerijlkwamen halen. De onzekerheid kwam gierend terug. Toch had ze de indrukprecies de goede boer tegen het lijf gelopen te zijn, en probeerde zezo weinig mogelijk te denken aan wat er allemaal nog kon komen als dekofferbak eenmaal dichtgeslagen zou zijn.

Frank pakte de klep vast en gaf haar een deken.
x93Ik stop niet. Het duurt als het goed is ongeveer een uur. Blijf zo stil mogelijk.x94
Dekofferbak viel dicht en werd op slot gedraaid. Frank nam plaats in deauto en reed achteruit het erf af. Als het goed was, zou het een uurduren.

Fragmenten: E. A. Housman – ‘A Shropshire Lad’

24 May 2009
By on 12:52
A Bum’s Question

x93No Ronald, I’ve told you a thousand times already. In this business, or well, in any business, time is money, and we’re running out of both. I’m meeting with Mr. Rintintin at four in my office, so I gotta hurry. This deal has to pass today, or we’ve got a big problem. We have to pull all strings necessary to achieve our goals, even just to keep afloat. We’ve got an eight million dollar problem on our hands and the IRS is on our track. I don’t want to have to let this company go. You just work on your x96 wait a minute, some homeless guy is asking for cash -x94  (…) x93Okay, but keep it short. How much do you want?x94 (…) x93Jump? Who has time for suicide? I gotta go now, good luck. Yeah, you still there?Prick said he’d commit suicide if I didn’t give him anything, like that’s even remotely funny. We’re broke as it is. Point is, if you do what you’ve been told, everything will be just fine. See you in a sec.x94

It’s a pretty sunny spring day. – there aren’t any clouds in the sky. The water looks nice, it sparkles in the sun, so fresh x96 everything here lives, dies, lapses, relapses, breaks down and is built up again, till infinity. He’s been sitting on a bench on the bridge for about twenty minutes now, overlooking the world around him. Saying goodbye. Everything he had in life x96 family, house, car, dog, is long gone. He’s been homeless for years now, he lost count. He’s filthy, and hasn’t showered in weeks. He feels like hell. x93I won’t go into detailsx94, he mutters to no one really, x93but here it is. I’m about to commit suicide.x94 He decided to jump off the bridge, he guessed that ought to do the trick. x93Thing isx94, he thinks to himself, x93I ain’t sure of it. Maybe God sends someone to rescue me. How will I know?x94 Someone comes walking down the bridge, sharply dressed, cool cat, white hat. x93This might be it, who knows,x94 the bum thinks. The approaching person is talking to somebody on his cell phone. x93Last chance, Jesus. This better be it.x94 He walks by the vagrant’s bench, who asks him with a rasping voice, x93Sir, sir, could you please spare a minute?x94 The man halts, stops talking in his cellphone, says x93Okay, but keep it short. How much do you want?x94 The sitting man replies, x93It’s not about that. I’ve been a bum for years and I wanna jump. Should I do it or not?x94 The man with the phone glares at the homeless man like he speaks another language. x93Jump? Who has time for suicide? I gotta go now, good luck.x94 The man disappears in a hurry, continuously talking in his cell phone again. No help from above for the unlucky bench-sitter, then. The vagrant takes a hold of the railing,takes one last deep breath, whispers x93I’m the deciderx94, and hurlshimself into eternal nothingness.

<!– @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Reflection:

In this piece of writing, I tried todistinctly separate the points of view on a rather unusual incident.The first piece is just someone talking in a telephone. Anythingoutside the conversation is deleted, so the POV is up close andpersonal, really just one man talking continuously. The other pieceis written in third person, but with an omniscient narrator who seemsto know a bit about the bum. While the question has literal lifeimportance to one person, the other hardly notices and discards italtogether like it’s a threat.

First, the scene took place between anengine driver and the same bum standing beside the railroad track,but that was 800 words and they didn’t speak to each other. So, Idecided to throw things around a bit, change the scene and one of thecharacters, and here it is. I didn’t have any particular sources ofinformation, although x93I’m the deciderx94 is of course a Bushreference.

18 April 2009
By on 12:31
Bullshitregering en regeringsbullshit

There’s a hole in our logic
There’s a hole in the sky
And one day just like magic
We’re all going to die
‘Cause we didn’t turn the lights off
And we didn’t take the bus
Even though we know we should have
Oh, silly old us

x93We hebben het ergste nu wel gehadx94, zegt Bos. x93In 2010 kan de economie weer groeien.x94
x93We kunnen slecht gedrag niet belonen, maar ook geen systeembank laten falen.x94
x93De JSF levert ons enorm veel banen opx94,
zegt Balkie.  x93Gaat u maar rustig slapen, Nederlandx94, wordt ons verteld, x93uw regering lost het allemaal wel op.x94

De holle klanken van de Brezjnev-partijslogans weergalmen dagelijks in het nieuws. Nog steeds bepaalt een kleine minderheid via de overheid en de media wat we geloven, wie onze vijand is en waar we ons boos om maken. CO2, een onschuldig en weiniglijk aanwezig natuurgas, is tot aartsvijand gebombardeerd. Peak Oil is zxf3 2008. De mijnen zijn dicht, de bossen gekapt, de rivieren vervuild, de wetten verslapt. De arbeiders hebben geen werk meer en de Voedselbank geen voedsel. De banken hangen aan het infuus. De koopkracht daalt naarmate het toezicht faalt. Het leger vecht tegen de bierkaai in Uruzgan en de files krimpen godzijdankzij de werklozen. De bevolking slikt het allemaal nog steeds, blijft rustig, haast gedwee. Sommigen kirren en morren, meestal kleinschalig, of leggen anders hun hoop in een valse messias die geweld, isolering en oppressie aanklampt als oplossing voor het huidige non-beleid.

Stemmingmakerij wordt ook lustig door de rest van de wereld bedreven, nu de wereldwijde economie het putje in gaat en de industrixeble orders steeds meer ruimte kunnen bieden aan munitie, wapens en voertuigen. Iran heeft – misschien, wellicht, gegeven bepaalde voorwaarden, ergens in de niet zo nabije toekomst – ‘de’ bom. De wereld wil van de dollar af en op de SDR over, Obama concentreert de oorlog op ‘Al Quaida’ in Pakistan en breidt de bestaande uit. China, Rusland en Europa helpen Iran met oliewinning en nucleaire centrales en Noord-Korea laat weer weten een rexebel gevaar te zijn. En wij? Wij lopen er zoals gewoonlijk gelijk een trouw hondje achteraan. Die SDR is overigens frappant x96 nu de dollar binnenkort is uitgemelkt en afgeschreven, worden er andere valuta bij gemikt om de schijn nog maar wat langer op te houden. All aboard the failboat.

Well we should have recycled
And saved our resources
While there’s still someone elsex92s
Someone call the armed forces
And we’ll blame it on terror
Also known as religion
But we shouldn’t feel guilt
For protecting our children

Zeggen dat de Afghanistan-oorlog helemaal niet om terroristi’s of burgerrechten gaat, maar om pijplijnen, heroxefne en machtsposities, mag ondertussen ook nog steeds niet. Noch, tot het onderzoek klaar is, dat Irak voor olie en Jaap de fucking Hoop Scheffer’s kont in het pluche gevochten en gesteund wordt. Grotere humanitaire rampen onder ergere dictators met meer gruwelen op hun geweten dan die van Saddam of de Taliban zijn overal ter wereld te vinden, maar daarvoor sluiten we voor het gemak onze ogen. De VN zegt hooguit af en toe ‘foei’. Ondertussen blijven we grondstoffen veroveren onder valse pretenties, en luisteren we naar regeringsfunctionarissen alsof zij de waarheid in pacht hebben, in plaats van spreekbuis te zijn voor een politieke ideologie en zittende machtspositie die waar nodig zal liegen om haar zin door te drukken.

Het is een kenmerk van de samenleving. Terwijl de regeringen wereldwijd miljarden dollars per xfaxfar bijdrukken om de rente op de lening voor de rente op de staatsschuld af te lossen, wordt de woede van de bevolking gericht op de onbenullige, procentueel niets voorstellende bonussen van Topman X en Bankier Y. Het is het tijdperk waarin de xe9cht grote vragen niet gesteld mogen of durven worden, terwijl onzinnige discussies over nog geen cent van elke bailouteuro als bliksemafleider dienen. Goed, je mag demonstreren, maar met je rug tegen de muur. Sommigen noemen het ‘typisch poldermodel’, ik houd het liever op doelmatige ignorantie x96 (restricties opgelegde) onderzoekscommissies ten spijt, is Balkiebalk voor het steunen van de illegale Irak-blamage medeplichtig aan massamoord. Dat luidop zeggen mag weer niet. Dat is niet ‘polder’ genoeg. Alles is gericht op het behouden van de status quo x96 dat van ‘De Bank’, ‘De Regering’, ‘Dxedt Systeem’ en vooral ook ‘Dxe9ze Oieverbrandingsmotors.’

Excuse me, sir
But is this what they call denial
Just to carry on regardless
We’ll only do it for a while
We’ll carry on straight down the line
Down the road to nowhere
Do you know where it is leading us
And do we even wanna go there

Ik ben nog niet zo oud, dus mijn ervaring op het gebied van nieuws en (geo)politiek gaat terug tot eind vorige eeuw. Toch heb ik mijn best gedaan het door jong of niet geboren te zijn gemiste deel ‘in te halen’ x96 veel bestuderen en lessen leren. Een land als de VS, dat het Baai van Tonkin-incident flikte, Guatemala, Argentinixeb, Iran-Contra, en nog zo wel honderd dingen, zou je ook nu, juist nu, en ook vanuit de regering, met een flink korreltje zout moeten nemen. Alles wat een bruin kleurtje heeft en het niet met de VS eens is, krijgt tegenwoordig appearstobelinkedtoalqaeda opgeplakt. Het is een zieke vriendschap. Zo een waarbij de vriend alle regels maakt, altijd z’n zin wil hebben en geen ruimte laat voor welke concessie dan ook. Met dat soort mensen wil ik doorgaans niets te maken hebben.

En het gaat maar door. De politiek richt haar pijlen op het behouden van haar machtspositie of het uitbreiden daarvan, de multinationals, lobbyisten en vakbonden evenzo. De status quo is een gegeven in goede tijden, maar in het blacklight van de crisis steekt ze felwit af. We zetten de geldsluizen volledig open als de financixeble instellingen hun hefboomeffect moeten handhaven. De bevolking die het moet gaan betalen wanhoopt zonder ballen, of denkt terug aan al die andere keren dat belastinggeld werd gespendeerd aan prestigeprojectjes van Einzelgxe4ngers met ambitie, en interesseert zich gewoon niet (meer) in de wereld. Dat ligt mijns inziens ook weer aan de educatie; 90 procent van de tv-programma’s is achterlijk. Op de middelbare scholen wordt het status quo jarenlang de hemel in geprezen, als de enige mogelijke ultieme uitkomst van de geschiedenis en menselijke evolutie geroemd. U moest eens weten hoe lyrisch mijn economieleraar over Keynesiaanse marktwerking was.

And the teachers always told us
Told us we should love thy neighbour
And my mother always told me
Told me I should vote new labour
But I don’t know who to trust
And I just find it all confusing
All as useless as each other
Past the point of being amusing

De samenleving neemt klakkeloos, kleurloos en vrijwel kritiekloos alles over wat de overheid ons de strot in ramt. Genot wordt door dit jaren vijftig-kabinet bestraft, plezier verboden. Verbieden – nog zoiets waar deze regering heer en meester in is. Van seksfeesten en paddo’s tot bivakmutsen, gloeilampen, online poker, (grens)coffeeshops, boerka’s, roken in de kroeg, roken in de kerk, roken op kantoor, roken op het perron, roken overal. De regering schermt met onwerkelijke oneliners als normen en waarden, waarden en normen en na het zuur komt het zoet en samen werken, samen leven. Als ik dat hoor, en dan die uitgestreken harses van die hufter JP of communist Wouter in de Tweede Kamer zie, denk ik: flikker toch gauw een eind op, man, met je ‘na het zuur komt het zoet’. We zijn geen acht meer. Dankzij jxfallie idiote wetgeving en gebrek aan transparantie komt na het zuur het bitter, en dat weten jullie dxf3ndersgoed. Tuig, om Wilders even te parafraseren. Door de belangenverstrengeling, corruptie, incompetentie en egoxefsme die op hoog niveau al decennia hoogtij vieren, komt van het meeste beleid niet echt iets terecht. Er worden overal doelmatig problemen gecrexeberd om later een oplossing te kunnen bieden.

Dankzij de olielobby hebben we bijvoorbeeld alternatieve energievormen vxe9xe9l te lang laten wachten. We hadden al lang en breed in waterstof- of elektrische auto’s kunnen rijden, met energie opgewekt in milieuvriendelijke kerncentrales en/of zonnepanelen. Maar nee, we zetten inefficixebnte, godslelijke, peperdure, oligopolie in de hand werkende windturbines neer. Als iedereen een akker van vijftig bij vijftig meter zou krijgen, past de hele wereldbevolking in het eiland Australixeb. We zijn niet overbevolkt, maar meer gewoon slecht bestuurd. In Nederland is het weinig beter. De grond- en huizenprijzen zijn ridicuul, ‘het land vol’ terwijl tachtig procent van de oppervlakte gebruikt wordt voor landbouw en maar tien procent ‘bebouwd’ is, de miljarden gekost hebbende Deltawerken blijken achteraf helemaal niet beter te zijn voor de natuur x96 dijkverhoging was goedkoper en beter geweest, de HSL is nxf3g niet af, de JSF wordt met de dag duurder, de Betuwelijn is een flop, de Noord-Zuid een ramp, Flevoland impopulair, de bouwfraude stilgezwegen, de gulden kapotgemaakt, oorlogen goedgepraat, belastingverhogingen doorgedrukt, de EU opgelegd, het onderwijs te gronde gericht, de zorg aan de farmaceutische industrie overgeleverd, de ontwikkelingshulp een bodemloze put, de privacy de databases in en de pensioenen niet langer gegarandeerd. En al die mensen maar weer trouw CDA en PvdA stemmen in 2011. Het is wat.

I don’t have the answers
I don’t know where we start
Start to pick up all the pieces
Of everything we’ve torn apart
Now, you’d think that we’d be grateful
For the fact we’ve got a choice
Instead we throw it back at people
Who don’t even have a voice

Ik heb geen idee hoe het anders zou moeten. Wat ik wel weet, is dat de in de media en politiek gepropageerde, Orwelliaans omgedraaide begrippen mxedj, en velen met mij, allang niet meer om de tuin leiden. De Vrede en Democratie waarmee we Irak en Afghanistan platbombardeerden in een laaghartig grondstoffenoffensief, zijn een farce. Democratisch gezien is 80 procent van de Irakezen voor het ogenblikkelijk oprotten van Amerika, maar dxede democratie had de VS natuurlijk niet voor ogen. Vrede en Democratie, sja. Ik noem een Patriot Act. Als die klootzak Bush xe9cht om vrijheid had gegeven, had hij het WTC al lang en breed opnieuw opgebouwd. Liefst twee keer zo hoog. Maar nee. Nog meer voorbeelden: De As Van Het Kwaad waarmee we samenteamen als het ons goed uitkomt, de Verlichte Burgerrechten die we klaarblijkelijk aan en uit kunnen schakelen als een keukenlamp, de Solide Munteenheid die we koppelen aan waardeloos ‘vertrouwen’. Ik neem aan dat eenieder dit rijtje wel kan aanvullen met talloze verdere voorbeelden. Ik zag deze crisis net als vele anderen al een tijdje komen x96 opgroeiend in een wereld van weelde dankzij wereldwijd ziekelijke ongerechtigheid en uit(/out)buiting(/sourcing) besefte ik dat dit niet veel langer kon voortduren. Huizenprijzen die stxedjgen? Ik dacht dat alles wat geproduceerd wordt, vanaf de oplevering met de dag minder waard werd? Ik vond het altijd al bizar, en nu begint ook die bubbel leeg te lopen.

Ik had gehoopt dat deze crisis een omslag zou betekenen. In de South Park van deze week betaalt het Joodse jongetje Kyle met een creditcard zonder limiet iedereens schulden af om de economie te stimuleren x96 een hilarische, maar doeltreffende referentie aan Jezus. Ik had gehoopt dat het IMF zich zou realiseren dat iederxe9xe9n in hetzelfde schuitje zit x96 we hebben mondiaal meer schulden dan geld, ergens zit er een gigantisch zwart gat. Ik zou graag op een dag wakker worden, naar Jan de Hoop zappen, en zien dat het systeem gereset is. Iedereen z’n schulden kwijt. Alle verhoudingen gestabiliseerd, het geld op xe9chte waarde gebaseerd, efficixebntie in energie, eerlijkheid en mondiale humane verantwoordelijkheid protectionisme vervangend, zonder verborgen overheidsbelasting in inflatie, democratie niet meer trickle-down, maar bottom up. Het zal m’n tijd wel duren, helaas. Soms denk ik dat ik veertig jaar te laat ben geboren en mijn grieven beter in de sixties en seventies had kunnen uiten dan in de huidige starre individualistische samenleving, maar ik hoop nog steeds stiekem dat ook het ‘polder’-volk het ergens dit jaar niet langer meer pikt en haar opgehoopte woede om het wanbeleid eindelijk eens zal uiten. Met een miljoen man op ‘t Malieveld, zeg maar. Verzin iets. Doe iets. Een keer. Alsjeblieft?

28 March 2009
By on 10:41
Oh Say, Can You See Me?

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Write up to 500 words about aphotograph from the news or a work of art. Focus on a mundane detail.What point can you make, what effect can you achieve, what story canyou tell, with this contract between horrific and mundane?

Hi ya.Let me introduce myself. I’m the American flag atop the BrooklynBridge. I guess you can barely see me in this picture x96 I’m notthat big. Still, there I am, waving proudly over the great city ofNew York. I wave in the sweet summer wind, in the gusty winter storms- I flap back and forth,  get tangled and untangled again.

Fordecades, I’ve felt nothing but sheer patriotic pride when I lookeddown. I saw people passing by under me, living out their lives likethey chose to, like their forefathers wanted them to. This has been ahappy city for years and years. New York thrived since they put me onthis bridge. I saw the city grow larger, brighter, and busier, withmore people, bigger cars, titanic skyscrapers. This was the center ofthe free world, and I always took pride in being part of it x96symbolizing it, if you will.

Thenit all changed so rapidly, I could barely keep track of it. ‘T wasthe fatal day, so to speak. A plane flew into one of the Twins, thenanother in the other. I was appalled x96 whoever was behind this,would have to get it back twofold. I was mournful, of course. I sawthem fall. Tyrannic smoke engulfed these clear skies of freedom, andI guess you could say it never really lifted. I saw authorities lockdown Manhattan Isle x96 they put up a road blockade right under me,and searched and stopped any suspicious vehicle. It didn’t stopthere, though.

Theonly thing I wanted was to be as happy and proud as I used to beagain. Of course I wanted to tear myself up a little for the dead,but first and foremost I wanted to show the aggressors they couldn’tscare us away from our nation’s principles. Which they did. I don’tknow much. All I know is from passers-by talking politics or whateverI read in newspapers flying around in the wind. The blockade neverwent away. They hung cameras everywhere. The city grew poorer, lessresilient, more submissive. Our  president, acting under the guise ofspreading freedom, started two wars and passed numerous lawsattacking the very core principles of the country. Luckily, the truthsurfaced in the end. The president seemed to have lied us into a warfor drugs and an oil war soon after that, blaming people who did notexist for horrors they had not committed.

Inever waved as cheerfully as I used to. The wind blowing north fromLady Liberty lost that sweet smell. The towers were never built upagain. When the opponents won with their message of change,I had high hopes once again. Once again, they proved to bedelusional. The Patriot Act wasn’t repealed, nor did our boys comehome. The aggression turned from Iraq to Pakistan, nuclear threatsgrew alarmingly worse. When I’m lowered at night, I dream of mushroomclouds tearing me apart. I used to flap-flap-flap the rhythm of Proudto Be an American.I changed my tune to The Nightthe Lights Went Out in Georgia. Iget by remembering former times. I hope I can once proudly wave overa land of free and brave citizens again. The chances grow slimmer dayby day, but it’s all I can do. I hope. And wave. <!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Reflection:

Focusingon a mundane detail, I ‘embodied’ the flag on top of the BrooklynBridge, as pictured above. This flag tells the story of America: howit once was, what it became, and how the flag yearns for that ‘old’America every minute of its existence. I inserted some song titlesand end with a (almost literal) bang. The titles correspond with thetitle, which is a pun on the anthem of course. The mundane thing hereis the flag, the ‘normal freedom’ Americans used to experience, the’horrible’ turn is seen in 9/11 and the Bush (and Obama, for thatmatter) policies. While the flag could not know of its own whathappens in the world, it tells us it hears stuff from people passingor it reads it in newspapers picked up by the wind.

15 March 2009
By on 21:11
De jongen

I sit in one of the dives

On Fifty-second Street
Uncertain and afraid
As the clever hopes expire
Of a low dishonest decade:

Dejongen loopt over straat x96 het is ijzig koud. Hij trekt zijn jas x96waarop een Sowjetspeldje in het knoopsgat prijkt x96 over zijn sjaalheen, z’n muts diep over zijn oren en zijn wanten in zijn mouwen. Erwordt over een Elfstedentocht gepraat, net als vorig jaar; toen mochthet niet baten, nu vriezen complete Vinex-wijken kapot. De sneeuw is inmetershoge heuvels tegen gebouwen en bomenrijen opgewaaid. In degeschiedenis zag men altijd de strengste winters op de minst gelegentijdstippen, en ook dit jaar bewijst het punt.

Het was toch aleen gruwelijk jaar. De winter trekt het naar een dieptepunt, maar hetbegon al slecht. Eerst dat conflict met Gaza. Toen de val van deVerenigde Staten, de pond, de dollar, de euro. In Mexico brak eenburgeroorlog uit, Oost-Europa ging door het putje, hetgeen Europapolitiek opbrak in een ouderwetsch West-Oost-verhaal, inclusief Ruslanden de VS die zich ermee moesten bemoeien. De spanningen liepen op.Overal ter wereld kregen autoriteiten het moeilijk x96 extremistenverkozen, volksoproer, hongersnood. Bank runs en de eersteWest-Europese massaprotesten volgden. In Nederland ging jong en oud dantoch eindelijk de paden op en lanen in, om de impopulaire bezuinigingeneen halt toe te roepen.

Waves of anger and fear
Circulate over the bright
And darkened lands of the earth,
Obsessing our private lives;
The unmentionable odour of death
Offends the September night.

Deautodealers gingen het eerst. Toen de financixeble instellingen,productiebedrijven, kleine zelfstandigen, de fxfacking Bijenkorf. Onsdorpje telde aan het begin van het jaar nog 80 winkels voor 11 duizendinwoners x96 nu is er nog een leeggeroofde Aldi, een uitgekledekledingwinkel, Super de Boer is nog een paar uur per week open en deKruidvat is er nog, die overigens ook al maanden niet meer bijgevuldwordt x96 ze hebben nog wat make-up en condooms, de rest is pleite. Nietdat kopen nog een optie is x96 je moet inmiddels een halve maand werkenvoor iets simpels als scheermesjes. Toen de massaontslagen hierbegonnen te vallen werden de protesten heviger en bloederiger. DeEuropean Gendarmerie Force werd in korte tijd met tientallen nationalelegers, marechaussees en mobiele eenheden uitgebreid tot een de factoEuropees leger, om de VS te helpen in Mexico en de opstand in eigencontinent de kop in te drukken.

Het systeem raasde halverwegehet jaar finaal de afgrond in en de staatsgaranties voor banken enandere mislukte bedrijven brachten hyperinflatie teweeg. De AEX beuktedoor de 100 heen, de Dow door de 3000, internationaal monetair verkeerwerd onmogelijk. Handelsembargo’s, protectionisme en kleinschaligeconflicten staken de kop op. In Rotterdam kwam er minder vracht binnendan in de fifties. De gewone man moest opeens failliete familieleden inhuis nemen en onderhouden, terwijl ze zelf al tijden geld tekort kwamenaan het eind van de maand. Mensen sloegen massaal aan het hamsteren,hetgeen resulteerde in paniek en lege schappen en nog meer paniek.Pinnen kon nog, maar contant geld kon niet snel genoeg bijgedruktworden x96 de waarden betekenden niets meer. 500 euro was een pak melk,bij wijze van.

Faces along the bar
Cling to their average day:
The lights must never go out,
The music must always play,
All the conventions conspire
To make this fort assume
The furniture of home;

Nadrie maanden wereldwijd oplopende chaos, honger, ziekte en misdaadgrepen de wereldleiders in. Op 1 september werd een nieuw systeem vankracht, waarbij de Wereldbank een soort mondiale centrale bank werd, ende aarde opdeelde in financixeble unies met handelsvoorwaarden tussen elkblok. De EU, NAU, ZAU, AFRU, AZU, continentale alfabetorganisaties meteenzelfde structuur onder xe9xe9n ondemocratische macht x96 de VN werdomgevormd tot mondiale informatieorganisatie die onder de Wereldbankopereerde. Natuurlijk kreeg het geheel een catchy nieuwe naam en was demedia ziekelijk positief – het initiatief werd door de bevolkingaangeklampt. Welke keuze hadden we? Het referendum was 76 procent vxf3xf3r,de EGF sloeg kleine relletjes neer, het voedsel begon weer schaars tekomen. Een arbeidsplan werd opgezet voor de tientallen procentenwerklozen, de Euro gekoppeld aan de andere Unie-o-munten.

Toenkwam de winter. Er hadden al tienduizenden een hongerdood gestorven,maar nu bleken er ook veel mensen afgesloten te zijn door deenergiemaatschappij. In sporthallen en lege winkels werden mensenopgevangen, de politie moest hard optreden tegen open vuren en hetmassaal kappen van hout en stelen van schuttingen. Al met al werd heter niet beter op. Nu, 31 december, blikt men terug op het slechtstejaar in de geschiedenis, met zeer onstabiel uitzicht. De jongen is opweg naar het CWI, zonder hoop op goed nieuws. Er staat tegenwoordigaltijd een rij. Zijn vader werkt voor een MBO-school in Zutphen,vijftig kilometer met de auto. Benzine is er al tijden vrijwel nietmeer, maar hij bezoekt nabije leerlingen elke dag nog op de fiets enhoudt hun vorderingen bij. Onbetaald x96 het heeft met zelfbehoud temaken, een stukje eergevoel. Dat zie je veel, tegenwoordig. Bedrijvendie werknemers onbetaald laten doorwerken, voorzover dat mogelijk is.Mensen doen alles om te behouden wat ze zo lang hadden, ook als erniets meer te doen is.

All I have is a voice
To undo the folded lie,
The romantic lie in the brain
Of the sensual man-in-the-street
And the lie of Authority
Whose buildings grope the sky:
There is no such thing as the State
And no one exists alone;
Hunger allows no choice
To the citizen or the police;
We must love one another or die.

Hijsluit aan in de rij bij het Centrum voor Werk en Inkomen x96 voorzoverdat al aangeboden werd. Sonja Bakker was helemaal 2009 x96 puur uitnoodzaak x96 en de bevolking is tientallen miljoenen kilo’s afgevallen.Iedereen in de rij is dikbepakt met winterkleding. Het tafereel heeftiets Russisch. Hoe het verder moet x96 niemand weet het, en niemand is erecht mee bezig. Overleven is een eerste prioriteit, en zolang deschaarste en werkloosheid aanhoudt zal er weinig aandacht voortoekomstplannen zijn. De jongen schuifelt langzaam naar voren. Hijhaalt een Spits uit zijn tas en slaat ‘m open. Wilders staat in depeilingen op 55 zetels, dat maakt hem bang. EGF maakt zich op voorgewelddadige nieuwjaarsnacht, wel ja. Het begint weer te sneeuwen, dewerklozen worden langzaam wit geblazen. Sommige mensen vloeken ofklagen over het weer, de meeste zijn in gedachten verzonken, vaak metiPod van vroeger in de oren, en hebben geen aandacht meer voor dewereld om hen heen. In de verte speelt de torenklok Happy New Year.De jongen kijkt nog eens op z’n horloge x96 half vijf, wrijft over zijnknorrende maag en drinkt wat water uit een flesje. x93Gelukkig nieuwjaaralvastx94, mompelde hij tegen niemand, of iedereen, in het bijzonder.x93Maak er wat van, mensheid.x94

Defenseless under the night
Our world in stupor lies;
Yet, dotted everywhere,
Ironic points of light
Flash out wherever the Just
Exchange their messages:
May I, composed like them
Of Eros and of dust,
Beleaguered by the same
Negation and despair,
Show an affirming flame.


Poxebzie-fragmenten: Wystan Hugh Auden,x93September 1, 1939×94

Muziek: Creedence Clearwater Revival – Bad Moon Rising (1969)

8 March 2009
By on 15:06
Ballade at thirty-five

This, no song of an ingxe9nue,
This, no ballad of innocence;
This, the rhyme of a lady who
Followed ever her natural bents.
This, a solo of sapience,
This, a chantey of sophistry,
This, the sum of experiments, —
I loved them until they loved me.

Decked in garments of sable hue,
Daubed with ashes of myriad Lents,
Wearing shower bouquets of rue,
Walk I ever in penitence.
Oft I roam, as my heart repents,
Through God’s acre of memory,
Marking stones, in my reverence,
"I loved them until they loved me."

Pictures pass me in long review,–
Marching columns of dead events.
I was tender, and, often, true;
Ever a prey to coincidence.
Always knew I the consequence;
Always saw what the end would be.
We’re as Nature has made us — hence
I loved them until they loved me.

~ Dorothy Parker

6 March 2009
By on 14:07