Donderdag 12-6-09

Donderdag, klokslag twaalf uur, bushalte De Poort. Bus 83 richting Zeist arriveert. Eruit stapt het mooiste blondje van de dag – strakke grijze spijkerbroek, appeltietjes onder een zwart bomberjackje voor vrouwvolk, grote zaadvragende Bambi-ogen en Zwarte Pieten-oorbellen. Haar ruitjesblouse in pasteltinten komt onder haar jas vandaan en belemmert me het zicht op haar ongetwijfeld goddelijke achterwerk.

De vraag is natuurlijk: hoe vertel je iemand dat de aarde niet meer rond is, en de vogels niet langer vliegen, zodra ze voor mijn oog verschijnt –

Hoe vertel ik jou
Dat het leven dat je leefde
En de liefde die je voelde
Mijn halfzeven kwijnt

"Hey, did you happen to see the most beautiful girl of the day?" Al vaak heb ik heimelijk gespeeld met het idee, een voorgedrukt stuk papier bij me te dragen, om die elke dag aan de meest oogverblindende verschijning van die dag te geven. U ziet, ik ben zeer slecht met woorden. Niet op papier, nee, maar in het echt zijn de voorvallen waarbij ik zo’n droomwijf aanspreek op xe9xe9n hand te tellen.

Vaak zou ik naar ze toe willen lopen, zeggen, "meisje, ik weet dat je dit ongetwijfeld vaker hoort en vaker van veel knappere en vlottere types als ik, maar je bent de oogverblindendste dame die ik vandaag ben tegengekomen. Je haren golven als de melk in de Milka-reclame. Je Bambi-ogen zouden mij een bosbrand doen blussen. Je hemelse onderstel doet Yolanthe huilend naar Wesley hollen. Oprecht bedankt dat je je goddelijke lichaam doro de grote boze buitenwereld loodst, waardoro vele niemanden als ikzelf het hoogtepuntje van hun dag beleven. Dank je wel. Het was een genoegen je verschijning tegen te komen. Merci, dat jij er bent."

But then I fall off my cloud again
Brings me back to who I really am…

Maar ik zeg niets, ik maak geen briefjes, ik complimenteer niet. Ik geniet in stilte. Jongens op mijn werk vragen te pas en te onpas aan willekeurige mooie dames of ze tieten en/of kont mogen voelen, waarop niet eens boos, maar eerder lacherig en soms begripvol of zelfs toestemmend wordt geantwoord. Ik kan dat soort vuige taal niet uit mijn mond krijgen. Dat soort opmerkingen zijn ver, heel ver verwijderd van me ever saying them while sober.

Mijn opvoeding, of moraal, whatever, zorgt zonder uitzonderingen voor een soort "tot hier en niet verder"-barrixe8re, waardoor ik vooral het mooie vrouwvolk altijd op een voetstuk zet. Ik kies, of ben door het lot gedwongen tot, de onderdanige positie van een nineties-metroseksueel. Whether I like it or not. I’m doomed.